nl
Sinds 2009 brengt Banen in het Groen vakmensen en werkgevers in de groensector bij elkaar. Vanuit negen vestigingen, van Alblasserdam tot Groningen, bemiddelt het bureau hoveniers, boomverzorgers, machinisten en greenkeepers. Dat doet het voor hoveniersbedrijven, gemeenten en groenbedrijven in heel Nederland.
In de groensector is groen geen onderscheid, maar de standaard. Elke bemiddelaar kleurt groen, toont gras en hoveniers en belooft passie voor buiten. Ook Banen in het Groen deed dat en verdween daardoor in de massa. Voor werkgevers worden bureaus zo inwisselbaar en wie inwisselbaar is, concurreert op tarief. De vraag was dus: hoe val je op in een markt waar iedereen dezelfde kleur bekent?
Negen vestigingen in heel Nederland, en toch voelt elke vestiging als de persoonlijke partij om de hoek. Dat was het opvallendste wat we hoorden. Bij een bureau van deze omvang verwacht je afstand. Toch beschreven mensen hun contact met Banen in het Groen steeds als persoonlijk, ongeacht de locatie. Die combinatie komt in de sector bijna niet voor. Landelijke bemiddelaars zijn groot, maar staan ver van het vak. Lokale bureaus staan dichtbij, maar missen de schaal. Banen in het Groen is allebei. Dat inzicht vormde de basis van het merkverhaal dat geschreven werd.
Daaruit ontstond de belofte: Groot in groen, dichtbij voor jou. “Groot” staat voor het netwerk: negen vestigingen, elke discipline van boomverzorging tot sportveldonderhoud, en opdrachtgevers van particuliere hovenier tot gemeente. “Dichtbij” staat voor de manier van werken. Je krijgt een intercedent die de taal van het vak spreekt en kijkt naar wie je bent, of je nu zij-instromer bent of al vijftig jaar hovenier. Allround bureaus kunnen deze combinatie niet claimen. Lokale bureaus kunnen het niet waarmaken.
We toetsten het merkverhaal bij drie groepen: vakmensen die via Banen in het Groen werkten, het kantoorpersoneel en de partner bedrijven. Van alle drie kwam hetzelfde antwoord: het contact is warm en toegankelijk, en je bent er geen nummer. Dat zelfs concurrenten dit beaamden, gaf de doorslag. Hier was geen aanscherping nodig. Het verhaal klopte al.
Groen loslaten was geen optie. Een merk dat Banen in het Groen heet en geen groen draagt, spreekt zichzelf tegen. Daarom zochten we het onderscheid niet in de kleur, maar in hoe je ernaar kijkt. De fotografie is geschoten met een extreme groothoeklens. Die legt veel vast, maar vanaf vlakbij: zo dichtbij dat je het gras bijna kunt ruiken. Groot en dichtbij in één beeld. Daarnaast zijn er kleine poppetjes die altijd aan het werk zijn. Ze harken, snoeien en maaien in de woorden zelf, en halen er stukjes uit alsof het een haag is die bijgehouden moet worden. Ze geven het merk luchtigheid en laten zien om wie het draait: de vakmensen. Zo blijft het merk herkenbaar groen, maar ziet het er niet meer uit als de rest. Welkom in hun groene wereld.
Dichtbij moet je ook kunnen zien. Daarom bleef de uitrol niet bij de website, maar ging hij mee naar de vestigingen zelf. Kandidaten en opdrachtgevers lopen daar binnen moeten daar ook ervaren hoe het merk er ter plekke voelt. Daarnaast ontwikkelden we werkkleding, posters en buitenreclame. Op de website kreeg “dichtbij” een letterlijke vertaling: deel je locatie en de vacatures in jouw buurt komen scherp in beeld.
